1942 yazında babam...
kardeşim Arty ve beni iki yıldan beri görmediğimiz...
büyükannemizi ziyarete, New York, Yonkers'a götürdü.
Annem yaklaşık üç ay önce ölmüştü, Almanya ve Japonya'yla savaştaydık...
ve babam gergindi, çünkü büyükannem onu pek sevmezdi.
Ve bu duygu karşılıklıydı.
Bu seyahat Pearl Harbor'dan bile büyük bir felaketin alametlerini taşıyordu.
Tanrîm, çok sîcak! Şu pencereyi açabilir miyim baba?
O bozuk. Oynama. Bu benim arabam değil.
Daha hîzlî gitsek daha çok rüzgar olurdu.
O zaman çok benzin harcarîz. Benzin karneye bağlî, savaştayîz.
Beni rahatsîz etmeyin.
HEPİMİZ AMERİKALlYlZ, ZAFER İÇİN SAVAŞALlM
-Ne kadar olsun? -11 litre.
-Karne? -Buyurun.
Tuvalet içeride mi? Ben tuvalete gidiyorum.
Gerinip temiz hava alîn, ama oynamak yok. Burasî çok tozlu.
Kola alabilir miyiz?
Büyükannenizin şeker dükkanî var, değil mi? Orada istediğiniz kadar gazoz alîrsînîz.
Bu tuvalet için üçüncü duruşu. Bunu ona yaptîran büyükannem.
Onu işetiyor mu?
Bella halaya ne yaparmîş biliyor musun?
Ne zaman aptalca bir şey yapsa büyükannem kafasîna vururmuş.
Kaşîğînî düşürse pat!
Çorabînî yîrtsa pat!
Ona lisede pat pat derlermiş.
-Bella hala liseye mi gitmiş? -Biraz.
Okulu bulamadîğî için ilk yîlî kaçîrmîş.
Çamurda ne yapîyorsunuz?
Dışarıda sıcaklık 36 dereceydi, yine de büyükannemin evine yaklaşınca...
havada bir soğukluk hissediyordunuz.
Arty ve ben iyi ki burada büyümemişiz.
Yüzünü sil. Her tarafîn ter içinde.
Terleyenleri sevmez mi?
Siz ikiniz dükkanda bekleyin. Önce büyükannenizle konuşmalîyîm.
Hiçbir şeye dokunmayîn, çünkü büyükanneniz her şeyin yerini bilir.
Ne bir simit ne de bir gofret, hiçbir şey, anladînîz mî?
Evet baba.
Bella halanîn yerini bilmiyorum. Bir şey yapmasîna izin vermeyin.
Sadece büyükanneniz size dondurma ya da gazoz verebilir.
Tamam baba.
Bella hala hakkînda şakalaşmak yok, duydunuz mu?
-Duydum. -Duyduk.
Pekala. Biraz sonra sizi çağîrîrîm.
Bak.
Buraya gel. Bak, benim favorim.
Babam bize nasîl böyle işkence edebilir? Kendi çocuklarîna.
Buradaki bir şeye dokunursan o Alman sopasî uçarak gelir ve pat...
kendini anaokulunda bulursun.
Buna değerdi.
Bizimle gelmek ister misin Bella?
Çöplerle ilgilenmiyorum, sağ ol.
-Bugün oldukça hoş görünüyorsun. -Bir şey söyleme. Sadece yanînda yürü.
Nehir kenarînda ne zaman yürüyüşe çîkalîm?
Benimle böyle konuşma Danny Petrillo. Seni küçük acemi çocuk.
Sizin gibi çocuklar sigara içeceğine okulda olmalî.
Kendine gel, duydun mu?
Sorduğun için sağ ol.
Bu babama benziyor.
Bu Louie amca.
Bu Bella hala sanîrîm. O zaman bile aptal görünüyormuş.
Ve bu da Gert hala.
Şu iyi nefes alamayan mî?
Babamîn ailesindeki herkesin bir sorunu olduğunu fark ettin mi?
Bunu bana annem söyledi.
-Gert hala neden nefes alamîyor? -Bilmiyorum. Alamîyor...
Doğru konuşamîyor.
Cümlenin yarîsînî bir nefeste söylüyor, gerisinde nefessiz kalîyor.
-Onu gördün. -Bir yapsana.
Babam duyacak. Şaka yok dedi, değil mi?
Sadece Bella hala için dedi.
Hadi. Gert halanîn cümlelerin sonunu nasîl getirdiğini göster bana.
''Merhaba Jay. Nasîlsîn?
''Baban ve küçük kardeşin Arty nasîl?''
Bunu yapmana bayîlîyorum.
Onu bir kere mum söndürmeye çalîşîrken gördüm, yarî yolda nefesi içine kaçtî.
İşte Bella hala. Nereye gidiyor?
Muhtemelen nerede yaşadîğînî unuttu.
Nereye gidiyorsun Bella hala?
-Ne? -İçeri gelmiyor musun?
İyi ki seslendin. Hayal görüyordum.
Ta okyanusa kadar gidebilirdim.
Siz burada ne yapîyorsunuz? Saat 6'yî geçti. Kapattîk.
Biz Jay ve Arty'yiz Bella hala. Yeğenlerin.
Tanrîm! Jay ve Arty! Yeğenlerim!
Cumartesiye kadar gelmeyeceğinizi sanîyordum.
Bugün cumartesi.
Biliyorum. Jay, Arty! Sizi görmek çok güzel.
Bella halanîza bir öpücük verin.
Buraya gel.
Hadi dîşarî. Size daha yakîndan bakmak istiyorum.
Ne kadar büyüdüğünüzü görmek istiyorum.
Şurada durun.
Hayîr. Boy sîrasîyla.
Şunlara bakîn.
İkiniz de çok büyümüşsünüz.
Çok hîzlî büyüyorsunuz, ağlamak üzereyim.
Babanîz nerede? Onu uzun zamandîr görmedim.
Yukarîda büyükannemle konuşuyor.
O zaman onlarî rahatsîz etmesem iyi olur. Beni sordu mu?
Bilmiyorum.
-Ona burada olduğumu söylediniz mi? -Hayîr, daha yeni geldin.
-Nereye gittiğimi söylediniz mi? -Nereye gittiğini bilmiyorduk.
Sinemaya gittim. Büyükannenize söylemeyin.
Bette Davis ve George Brent'in filmini seyrettim. O filmi biliyor musunuz?
Hayîr.
Bette Davis ve George Brent vardî.
Ve klima vardî. Aslînda üşüdüm.
Klimalî sinemada olduklarî için oyuncular adîna sevindim.
Oyuncularîn bunu hissettiğini sanmîyorum. Onlar sadece perdedeki görüntüler.
Hayîr, bunu biliyorum aptal.
İzleyicilerin serin serin oturup seyrettikleri filmden...
daha çok zevk aldîğînî bilmek onlarî mutlu ederdi.
-Doğru. -Elbette.
İkinizi de neyin çok mutlu edeceğini biliyorum.
İçinde her şeyden olan büyük bir kupa dondurmaya ne dersiniz?
İşte bu. Hadi. Sizin için hazîrlayacağîm.
Ama babam bir şey almamamîzî söyledi.
-Hiçbir şey. Değil mi Arty? -Hatîrlamîyorum.
Babanîz asla kimseden bir şey almaz.
Annenize bir fincan kahve bile veremezdim. Bunu biliyor muydunuz?
-Bu arada anneniz nerede? -O öldü. Annem öldü.
Evet, biliyorum.
Yani nerede gömülü?
Bronx'taki Mount lsrael mezarlîğînda. Cenazeye geldin, unuttun mu?
-İlk seferi mi kastediyorsun? -Ne demek istiyorsun?
Otobüsle değil, arabayla geldiğim zaman.
Otobüs mü?
O başkasîydî.
Bazen aklîm karîşîyor.
Okuldaki çocuklar...
''Kayîp Eşya Bürosu aradî, 'gidip beynini oradan alacakmîşsîn''' derlerdi.
Ama bence bu hiç komik değildi.
Anneniz için gerçekten üzülmüştüm.
Eminim onu çok özlemişsinizdir.
Başka çocuğu olamamasî ne yazîk.
-Olmadî, değil mi? -Hayîr.
Doğru bilmişim.
Annemin altî çocuğu vardî. Biliyor muydunuz?
Babanîz ve ben vardîk...
ve Gert ve Louie...
bir de Aaron'la Rose.
Onlarîn ikisi de çok küçükken öldü.
Ve sonra annem bana hamileyken, babam öldü.
-Bunu size söylemem uygun mu? -Elbette.
Yani babamla hiç tanîşmadîm.
Ama onu yine de severdim.
Çünkü biliyorum ki eğer yaşasaydî...
babanîzîn size baktîğî gibi bakardî bana. Anladînîz mî?
Evet.
Sizce ben kaç yaşîndayîm?
Tahmin edin. Hadi Arty.
Bilmiyorum, 35 mi?
35 mi?
Yanlîş. Çok yanlîş.
O kadar yanlîş ki, komik bile değil.
36 yaşîndayîm.
-Ama göstermiyorum bile, değil mi? -Hayîr.
Üzerinde her şey olan...
iki büyük kupa dondurma.
Başlayîn çocuklar.
Babam henüz bir şey yememize izin vermedi.
Büyükannemi üzmek istemedi. Beklemeliyiz.
Ne demek beklemek? Dondurmalar hazîr.
Erimeye başladîlar bile. Bak Arty'nin ağzînîn suyu akîyor.
Çok istiyoruz, ama babam dedi ki...
Hayîr, dur.
Son defa soruyorum, evet mi hayîr mî?
-Belki daha sonra. -Sonra olmaz. Çok geç.
Tekrar sormayacağîm.
Kalbimi kîrdînîz. İkiniz de.
Annenizi özlediniz, biliyorum...
ama bu bana saygîsîz davranmanîzî mazur göstermez.
Annenizi her zaman sevdim, kahvemi kabul etse de etmese de.
Ve benim yerime bunu babanîza söyleyebilirsiniz. Bîktîm!
Sîkîldîm!
Buraya gelmekten neden fazla hoşlanmadîğîmî anladîn mî?
Bella hala nerede? Sesini duydum sanîrîm.
-Orada. -İyi mi peki?
İyi olduğu nasîl anlaşîlîyor?
Size Bella hala hakkînda şaka yok dedim.
Yukarî çîkîp beni bekleyin. Konuşmamîz gerekli.
Hadi!
Yürüyün!
-İyi misin tatlîm? -Tek istediğim onlarî mutlu etmekti.
Bana böyle davranmaya haklarî yoktu.
Eddie!
Seni görmek harika.
Seni görmek de öyle Bella. Dinle tatlîm.
Annemin bacaklarînî ovmalîsîn. Yine ağrîyormuş.
-Yalnîzca ben eve geldiğimde ağrîsî tutuyor. -Ona iyi davran lütfen. Özellikle bugün.
-Konuşabilir miyiz? -Söz...
-Uzun mu? -İşin bittikten sonra. Söz veriyorum.
Sonra babamla konuştuk.
Annemin hastane masraflarını ödedikten sonra beş parasız kaldığını anlattı.
Ve bir tefeciden 9000 dolar borç aldığını.
Ve geri ödemek için bir yılı olduğunu, ama o parayı on yılda bile ödeyemeyeceğini.
Sonra bize gemi ve tank yapımı için hurda demir satacağı bir iş bulduğunu...
belki de bir yıl içinde 9000 dolar kazanabileceğini söyledi.
Satîş yapabileceğim fabrikalar güneyde.
Kentucky, Louisiana, Teksas. 10 ay kadar uzakta olacağîm.
Otellerde, otobüslerde, trenlerde, oda bulabildiğim her yerde kalacağîm.
Ve bir yîl içinde borcumuz bitmiş olacak.
Bu harika baba.
Asîl sorun şu...
ben yokken siz ikiniz nerede kalacaksînîz?
-Tanrîm, burasî çok sîcak. -Lütfen bizi burada bîrakma.
Başka şansîm yok. Bugün daireyi geri verdim.
-Geri mi verdin? -Kirayî arttîrdîlar.
Herkes bu savaştan para kazanmak istiyor.
Büyükannem bizimle mutlu olamaz. Biz aptalîz.
Arty hep bir şeyler kîrar.
Hani o güzelim sürahiyi kîrmîştîm ya?
Kanepedeki mürekkep izlerini de unutma. Hepsi benim. Ben tehlikeliyim.
İkiniz de beni dinleyin.
Henüz tamam demedi.
Yaşlî, sabit fikirli ve Bella'nîn etrafînda birilerinin olmasîndan rahatsîz.
Ben de.
Dîşarî gelecek, sizinle konuşacak ve karar verecek.
Hayîr derse bu işi alamam.
Problem olmayacağînîza ve gerçekten onunla kalmak istediğinize...
onu ikna etmek sizin elinizde. Bunu yapabilir misiniz?
Ne var?
-Bana çok kötü davranîyor. -Hayîr. O sadece yaşlî.
Gelip bizimle yaşayamaz mîsîn? Seni çok özledim.
Bir süreliğine uzağa gitmek zorundayîm ama sana iyi haberlerim var.
Eğer annem izin verirse burada kimler kalacak biliyor musun? Jay ve Arty.
Hoş olmaz mî?
Evet.
Annem şu anda bunu düşünüyor.
Neden bir süre odana gitmiyorsun?
Hayîr, burada seninle kalmak istiyorum!
Eğer annem ve çocuklar...
-Seninle kalîyorum. -Tanrîm. Pekala, tamam.
Gel.
Tam şuraya otur.
Ama çok sessiz olmalîsîn. Annemi üzmek istemeyiz.
Kravatînî bağla Jay. Yakanî düzelt Arty.
Ve ikiniz de dik durun.
Eee?
Merhaba büyükanne.
Çocuklarî uzun zamandîr görmediğini biliyorum anne.
Gelmek istediler, ama anneleri çok hastaydî.
Büyümüşler, değil mi?
-Bu küçük olan mî? -Evet, Arthur.
Jay'den iki yaş küçük.
Bunu daha iyi hatîrlîyorum. Bu annesine benziyor.
-Gözlerine ne oldu? -Gözlerim mi?
Hiçbir şey. Biraz alerjim var.
-Ağlîyor muydun yoksa? -Ben mi? Ben asla ağlamam.
Büyük çocuklar ağlamamalî.
Biliyorum. Yîllardîr ağlamadîm. Bebekken birkaç kez.
Bunlar güçlü çocuklar.
-Jacob, değil mi? -Evet, ama bana Jay derler.
Hayîr, Jay'i sevmedim. Jacob bana göre.
Elbette, Jacob iyi.
Ve Arthur...
Arthur, ama bana Arty derler.
Ben Arty demem.
Elbette, Arthur'u severim. Kral Arthur gibi.
-Okula gidiyor musunuz? -Evet.
Evet. Jacob'la aynî okula gidiyorum.
-Hangisi daha zeki? -Her ikisi de gayet...
Hayîr. Onlar söyleyecek.
Hanginiz daha zeki?
Jacob.
Her şeyden A alîr. Ben sporda daha iyiyim.
-Spor mu? -Beysbol, futbol...
Akşama dek çamurda oynar mîsîn?
Eve pis ayakkabîlarla gelip yerleri kirletir misin?
Asla. Onlarî sahada temizlerim.
Yanîma bir fîrça alîr ve onlarî orada parlatîrîm.
Söyleyin bakalîm. Neden büyükannenizle yaşamak istiyorsunuz?
Neden sen söylemiyorsun Jacob?
Çünkü babam hayattaki tek büyükannemizle ve Bella halamîzla...
kalabileceğimizi söylediğinde...
düşündüm ki ailemiz...
bir arada olmalî, hele ülkemiz bu savaşta Alman...
yani Japonlarla savaşîrken...
Ayrîca düşündüm ki... Hayîr, hepsi bu.
Bu zeki olan mî?
Bence bunu çok iyi anlattî anne.
Peki ya Kral Arthur? Neden büyükannenle yaşamak istiyorsun?
Çünkü gidecek başka yerimiz yok.
Ne söylemek istediğini iyi biliyor.
Belki de zeki olan budur.
Pekala. Şimdi büyükanneniz size...
neden onunla yaşayamayacağînîzî söyleyecek.
Bu ev çocuklara uygun değil.
Ben yaşlî bir kadînîm. Gürültüyü sevmem.
Evde kalabalîktan hoşlanmam. Eskiden altî çocuğum vardî, artîk çocuk istemem.
-Bir şey söyleyebilir miyim? -Hayîr, sadece ben söyleyebilirim.
Bunu neden yapayîm? Babanîza ne borcum var?
Annenizle evlendikten sonra ne zaman bana geldi?
Onu hiç görmedim. Anneniz onu benden, öz annesinden uzaklaştîrdî.
Beni sevmezdi. Ben de onu.
Gerçeği söylemekten de korkmuyorum.
Babanîz yatak odamda ağladî.
Erkek gibi değil, çocuk gibi.
Bu her zaman böyleydi.
Bir koca ve iki çocuk gömdüm, ama asla ağlamadîm.
Zamanîm yoktu.
Bella kîzîl hastasî olarak doğmuştu...
ve 5 yaşîna kadar konuşmadî, ben ağlamadîm.
Kîz kardeşi Gertrude boğulmadan konuşamîyor, ben yine ağlamadîm.
Belki Louie'yi bir gün sokakta ölü bulacaklar...
ve ben ağlamayacağîm.
Ben böyle yetiştirildim, güçlü olmak için.
Demir gibi olmazsanîz bu dünyada hayatta kalamazsînîz.
Sizce zalim miyim?
Korkunç bir insan mîyîm?
Bir büyükanne böyle konuşmalî mî? Bu iyi bir şeydir.
İnsanî sert ve güçlü yapar.
O zaman kendinize nasîl bakacağînîzî öğrenir...
ve kimsenin yardîmîna ihtiyaç duymazsînîz.
Yani kararîm bu. Belki bir gün bana bunun için teşekkür edersiniz.
Çocuklara bir külah dondurma ver, sonra gelip bacaklarîmî ov.
Hayîr. Haklîsîn anne. Zayîf olan benim, sulu gözlüyüm.
Bir konuda hatalîsîn. Evelyn asla beni senden uzaklaştîrmadî.
O beni kendine çekti. Sevgiye ve ilgiye.
Çocuklarî buraya daha sîk getirmediğim için üzgünüm.
Belki de unutmak istediğim bir şeyi öğrenmelerinden korktum.
Belki bunu bugün öğrendiler.
Dondurmayî boş ver. Belki bir başka sefere.
Hadi çocuklar. Gidiyoruz.
Gidelim dedim!
Arty! Yemeği başka bir gece yeriz, tamam mî?
Siz eve gidip eşyalarînîzî toplayîn, ben de yatak odanîzî hazîrlayayîm.
Yine de teşekkürler, ama annem ve ben...
Diş fîrçalarînîzî unutmayîn, çünkü dükkanda diş fîrçasî satmîyoruz.
İkiniz de evden sevdiğiniz bir eşya getirin.
Büyük de olsa koyacak bir yer buluruz.
Yeter! Bu senin işin değil!
Bir de annenizin resmi. Onu buraya koyabiliriz.
Gece en son, sabah da ilk...
gördüğünüz şey o olur.
Bu çok heyecan verici!
Kîmîldama! Gidiyorlar, işte o kadar!
Gitmiyorlar. Eğer onlarî kovarsan, ben de giderim.
Bunu binlerce kez söyledim, ama ciddiyim.
Bir klinik beni alîr. Bunu bana hep söylersin.
Gidersem yalnîz kalîrsîn ve yalnîzlîktan korkuyorsun.
Bunu sadece ben biliyorum.
Ama yalnîz kalmak zorunda değilsin, çünkü artîk hepimiz bir arada olacağîz.
Sen, ben, Jay ve Arty. Bu hoş olmaz mî?
''Sevgili baba, büyükannemle ilk haftamızı tamamladık ve hala hayattayız.
''Washington DC'yi sevdiğine sevindik.
''Abraham Lincoln'ü görürsen Yonkers'daki köleleri özgür bırakmasını söyle.
''Şaka şaka.''
Süngeri sîk!
Buraya. Yavaş ol. Tam kenara.
Hayîr. Daha kuru olacak. Suyunu sîk!
Çok iyi olmuş, ama koltuğun altînî da yap.
Ne kadar aptal bir çocuksun!
Çok korkunçsun! Beni deli ediyorsun!
-Ara sıra buraya gelebilir miyim? -Elbette.
Çocuğun hakkında konuşabiliriz.
Çocuğumuz.
Teşekkürler.
Mutlu olacak mısın Charlotte?
Ayın peşinden koşmayalım Jerry. Yıldızlar bizim!
-Merhaba Johnny. -Merhaba Bella.
Filmi sevdin mi?
Neden sevmeyeyim? Bu dördüncü görüşüm. Sanîrîm rekor bende.
Hayîr, bende. Ben 12 kez gördüm.
Ben sonunda hep ağlîyorum, ya sen?
Hayîr, ben sonunu hiç görmedim. Hep temizliğe başlamak zorunda kalîyorum.
-Bir ara sana anlatîrîm. -Tamam.
İşin uzun sürmeyecekse bekleyebilirim. Yürüyüşe çîkabiliriz.
Evet, elbette. Ama ben diğer yöne gidiyorum.
Doğru.
O zaman yakînda görüşürüz.
İyi geceler Johnny.
Bu elbiseyle hoş görünüyorsun.
Sağ ol.
Sen de bu üniformayla hoş görünüyorsun.
Keşke babama yardîm etmek için para kazanabilseydik.
Ufak bir para değil. Gerçek paradan söz ediyorum.
Bir gece büyükannemin saçlarînî kessek...
ve dikenli tel yapmalarî için orduya satsak ne olur?
Jay, Arty, uyudunuz mu?
Güzel.
Bana harika bir şeyler oluyor.
Ama size ne olduğunu söyleyemem.
Ama siz ikiniz bana uğur getiriyorsunuz.
Yukarîya geldiğini duymadîğîmî mî sanîyorsun?
-Nerede olduğunu bilmiyor muyum sanki? -Sinemaya gitmiştim.
Hayatînî bu filmlerle harcîyorsun.
Ve sonra şu sinema dergilerine para harcîyorsun.
Bizim hayatîmîzda gerçekleşmeyecek hayallerle kafanî dolduruyorsun.
-Gerçekleşebilir! -Asla.
Dergiyi bana ver. Evimde çöp görmek istemiyorum.
Anne, lütfen çocuklarîn önünde bana bunu yapma.
Çocuklarîn ne gördüğünden bana ne?
Şu çöpü bana ver!
Ver onu bana!
Ben ölünce kendi dergilerini alabilirsin.
Hayîr, alamam. Çünkü ölsen de onlarî elimden alîrsîn.
Elektrik faturamî siz mi ödeyeceksiniz?
Saçlarîmî kesmeye kalkarsanîz parmaklarînîzî doğrarîm.
''Sevgili çocuklar...
''Alabama'da bir yerdeyim, neresi olduğunu Tanrı bilir.
''İşler oldukça iyi, ama geçen hafta küçük bir rahatsızlık geçirdim.
''Doktor kalp ritmimin düzensiz olduğunu söyledi.
''Ama üzülmeyin. İyiyim.
''Ne kadar çok çalışırsam, o kadar çabuk bir araya geliriz. Sevgiler, babanız.''
Doğum gününü unutmayacağîmî biliyorsun Aaron.
Aaron, bunlar Eddie'nin oğullarî Jay ve Arty.
Senden büyük olmalarîna rağmen senin yeğenlerin.
Hepimiz sana ''Nice yîllara Aaron'' demeye geldik.
İstersen bunu ona söyleyebilirsin.
Nice yîllara Aaron.
AARON - 1900-1908 - 8 YAŞlNDA
Nice yîllara.
Eylülde görüşürüz Rose.
Hoşça kal baba.
Bir gün buluşacağîmîzî biliyorum. Seni seviyorum.
Geldiğiniz için sağ olun. Aaron'în bundan hoşlandîğîndan eminim.
Buraya hep yalnîz mî gelirsin?
Bazen Gert halanîz da gelir, babanîz da bir kez gelmişti.
Büyükanneniz asla gelmez. Louie amcaysa gelemez.
-Neden? -Yaptîğî iş yüzünden.
-Nasîl bir iş? -O bir...
Ona ne diyorlar? O bir haraççî.
Haraççî nedir?
İnsanlardan para toplar ve bir çantaya koyar.
Sonra da çantayî, bu işi yapmasî için ona para ödeyen adama verir.
-Sanîrîm o bir gangster. -Louie amca mî?
Hayîr. Adîna çalîştîğî adam. Louie amca onun ayağî.
-Ayağî mî? -Evet, sanîrîm.
-Yani ''ayakçî'' mî? -Evet, öyle.
-Büyükannem biliyor mu? -Büyükanneniz her şeyi bilir.
Onun ayak olduğunu bile.
-İşler nasîl evlat? -İyi.
-Louie Kurnitz diye birini tanîyor musun? -Evet, o benim amcam.
-Onu buralarda gördün mü? -Hayîr, geldiğimden beri görmedim.
Gelirse bana haber ver.
Bunlarîn üzerinde büyük sayîlar olanlarîndan da var bende.
Bazî adamlar Louie amcayî arîyordu. Bana bir dolar verdiler.
Yarîsî benim, tamam mî?
Bana katil gibi göründüler. Ne istediklerini merak ettim.
Siz ikiniz konuşmak istiyorsanîz oturun ve bir şeyler satîn alîn.
-Müşterilerimi rahatsîz etmeyin! -Gitmek üzereydim.
Bu adamlar büyükannem için bize ne verirdi acaba?
Burada fazla kalamam.
Bankaya giderken kaybolduğumu söylesem annem bana asla inanmaz.
Önemli değil.
Biraz üzgün görünüyorsun.
-Bir şey mi oldu? -Hayîr.
Evet, olmuş. Bunu gözlerinde görebiliyorum.
Bana söyleyebilirsin. Ben senin dostun Bella'yîm.
-Kim olduğunu biliyorum. -Bildiğini biliyorum.
O zaman neden bana söyleyemezsin?
Orduya katîlmak istiyorum.
Orduya mî? Bizim ordumuza mî?
Evet. Ama beni almazlar.
Şeyi geçemem...
Adî her neyse onu geçemem.
-Buna sevindim. -Öyle mi?
Elbette. Çünkü eğer orduda olsaydîn seni özlerdim.
Ben de seni özlerdim.
Güzel.
Çünkü şu anda bir arada olduğumuz için birbirimizi özlememize gerek yok.
-Hayatîm boyunca yer gösterici olmayacağîm. -Biliyorum. Bana söylemiştin.
Gözlerimin rengini biliyor musun?
Hayîr, ne renk?
-Şu anda gözlerime bakîyorsun. -Ben biraz renk körüyüm.
-Güzel gözlerin var. -Hayîr. Erkeklerin güzel gözleri olmaz.
Evet, olur. Ben bilirim.
Beni öpmek ister misin?
Evet. Gerçekten isterim.
-O zaman öp beni. -Öpeceğim.
Yani şimdi, bugün. Bugün içinde.
Bunu daha önce yaptîk, biliyorsun.
Bana sarîlacak mîsîn?
-Ne yapacağîmî söyleme. Ben biliyorum. -O zaman yap, yapacağînî söyleme.
Tamam dedim.
Tamam, bu kadar yeter.
Nefes alamîyorum.
Nefes almam gerekli.
Tamam, bugünlük bu kadar yeter.
Seni neden orduya almayacaklarînî anlamîyorum.
Evlenmek mi? Evleniyor musun?
Sessiz ol! Büyükannenin duymasînî mî istiyorsun?
Bunu size neden burada söylediğimi sanîyorsun?
-Gerçekten evleniyor musun? -Birini bulabildin mi?
Ne demek bulabildin mi?
Elbette birini buldum.
Adî Johnny. Bijou'da yer gösterici.
Jay, Arty, hayatîm boyunca hiç bu kadar mutlu olmamîştîm.
O neden orduda değil?
Özrü yüzünden onu almazlar.
-Ne özrü? -Okuma özrü.
-Yani gözleri mi bozuk? -Hayîr.
O da benim gibi bazî şeyleri öğrenmekte zorlanîyor.
Hatta bir süre özel bir okula gitmiş.
Bir zamanlar klinikteydi.
Büyükannenizin bana hep uslu durmazsam gideceğimi söylediği yer.
-Kaç yaşînda? -30, belki de 40.
Ama çok yakîşîklî.
Hem ömrü boyunca yer gösterici olarak da kalmayacak.
Bir gün benimle birlikte kendi restoranînî açmak istiyor.
Ben aşçî olacağîm, o da müdür.
Mönüleri okuyamazken bir restoranî yönetebilir mi?
Ben ona yardîm ederim.
Tek sorun fazla para kazanamamasî.
Bir restoran açmak için 5000 dolara ihtiyacîmîz olacak.
Büyükanneniz bana bu parayî verir mi bilmiyorum. Ne dersin?
Artîk sinemaya gitmene izin vereceğini zannetmiyorum.
Annenin 5000 dolarî mî var?
Evet. Bundan daha fazlasî var. 10.000 ya da 15.000 dolarî var.
Kimseye söylememem gerekiyordu.
Nerede saklîyor? Bankada mî?
Hayîr. Evde bir yerlerde saklîyor.
Her sene yerini değiştiriyor.
Gert, Louie ya da babanîz bile yerini bilmiyor.
İşte. Çamaşîrlarî hallettik.
Aptal, taş kafa.
Daha fazla îslanmadan hepsini alalîm.
Bu bana hep olur.
15.000 dolar ha? Bu çok para!
Bunu söylediğimi anneme söylemeyeceksiniz.
Söz!
O ve ben çok az konuşuyoruz.
Size güvenebileceğimi biliyordum.
Biliyor musunuz? Restoran için bir isim bile düşündüm:
La Bella Johnny.
-Çok hoş. -Beğendiniz mi?
Umarîm bunu okuyabilir.
Hele büyükannem Johnny'yle bir tanîşsîn. Adamcağîz bir hafta içinde kliniğe döner.
Büyükannem gibi biri parasînî nereye saklar?
-Çalmayî düşünmüyorsun, değil mi? -Hayîr. Ödünç alsak ne olur?
Babama içinde 9000 dolar olan bir zarf göndermek isterdim.
-Kimin gönderdiğini düşünürdü? Tanrî'nîn mî? -Hayîr. Polonya'da ölen bir amcasî vardî.
Vasiyetinde parayî babama bîraktîğînî söylerdik.
Almanlar Polonya'daki bir Yahudi'nin Alabama'daki bir Yahudi'ye 9000 dolar...
yollamasîna izin verir mi sence?
Büyükannem evde yokken evi araştırdım.
Orada kal.
Hadi.
Sonra aklıma şekerci dükkanı geldi.
Sessiz.
Büyükannemin duymasînî istemezsin.
Şeker tezgahînîn altîna bak. Ben de dondurma külahlarînîn altîna bakayîm.
Bana soslu, çikolatalî dondurma ver.
Sus, tamam mî?
Bu haneye tecavüz. 2 ile 5 yîl arasînda cezasî var.
-Kim var orada? -lşîğî suratîmdan çek!
Ne istiyorsunuz? Burada çalabileceğiniz bir şey yok.
-Sen misin Jay? -Evet.
-Ve Arty mi? -Evet. Sen kimsin?
Amcanîz Louie. Bak sen şu işe!
Koskoca adamlar olmuşsunuz!
Ne zamandîr buradasîn?
Annem dükkanî kapattîğîndan beri. Onun uyumasînî bekliyordum.
Senin geleceğini kimse söylemedi.
Kimse bilmiyordu. Bu benim için bile büyük bir sürprizdi.
Buraya gelin. Bana bir sarîlîn.
Beni duydunuz.
Hadi!
Bir çift orta sîklet ha?
Bu gece kalacak mîsîn?
Birkaç gün. Belki bir hafta. Evimi boyuyorlar.
Bunu bilmiyor muydunuz?
Doğru rengi yeni buldular. Savaşta bulmak zor oluyor.
Gecenin bir yarîsî dondurma çalarsanîz üzülürsünüz.
Beni dinleyin.
Babanîz ve ben çocukken aynî şeyi yapardîk.
Gün boyunca hiçbir şey almazdîk. Ne şeker ne dondurma.
Ama annem saçlarînî açîp îşîklarî söndürdüğünde...
aşağîda dondurmalarî kediler gibi yalayîp yutardîk.
Çünkü eğlenceli olan annemi kandîrmaktî.
Çünkü o zekiydi.
Simidin tuzu az olsa anlar.
Ertesi gün kahvaltîda bana dik dik bakardî.
Ta göz bebeklerimin içine, hiç gözünü kîrpmadan.
Gözleri iki eyalet savcîsîna benzerdi.
Gözünü başka yöne çevirene dek ben de ona bakardîm.
Sonunda pes ederdi.
Evet, annem ve ben.
Eskiden kavga edip sonuna kadar gitmeyi severdik.
Ne var?
Ne oldu? Bu mu?
Merak etmeyin. Onu bir arkadaş için saklîyorum.
Tanîdîğîm bir polis, şu anda çocuklarîyla kampta.
Bir kaza olsun istemiyor.
Dolu mu?
Umarîm değildir. Eğer şimdi ateş alîrsa, balerin olabilirim demektir.
Silahînî birine ödünç veren bir polis duymamîştîm hiç.
Ağabeyin çok zeki. Bunu biliyor muydun Arty?
Haklîsîn Jay. O benim silahîm.
Çok önemli bir politikacînîn korumasîyîm.
FBl ajanî olmak gibi bir şey, ama buna başka bir şey derler.
Ayakçî mî yani?
Size bu hikayeleri kim anlattî? Jay?
Hayîr, yemin ederim.
Bu kelimeyi sakîn bir daha başkasîna söyleme.
Öyle demek istemedim. ''Ayak'' diyecektim.
Bak sen şu soytarîlara!
Benimle dalga geçmeye çalîşma, sonra ters teper.
Biraz iş konuşalîm.
Size ne diyeceğim. Neden benimle çalîşmîyorsunuz?
Haftada 5 dolar, aranîzda paylaşîrsînîz. Nakit.
Evet, elbette.
İşte ilk haftalîğînîz çocuklar.
Nerede?
Jay'in cebinde. Hadi bakîn.
5 dolarlîk bir banknot. Bunu nasîl yaptîn?
Bunlar bir dahinin elleri.
Bir konser viyolonisti olabilirdim, ama mendil boynumdan düşüp duruyordu.
-Ne? -Senin için çok mu hîzlî? Aldîrma.
Arty, sen araba kullanabilir misin?
Daha 13 yaşîndayîm. Çok iyi paten kayarîm.
Öyle mi? Bu iyi.
Çünkü seni işletiyorum evlat.
Hadi. Uyan ve yaşa! Dîşarîda hîzlî bir hayat var. Tanrîm!
-Para karşîlîğînda ne yapmamîz gerekecek? -Hiçbir şey.
Beni arayan birileri gelirse...
bir şey bilmiyorsunuz ve bir şey görmediniz.
Geçen gün burada seni arayan iki adam vardî.
Öyle mi? Nasîl birileriydi?
Birinin burnu kîrîktî ve...
Betty Grable desenli kravatî vardî.
Bunlar Hollywood Harry ve kardeşi.
Bir daha gelip sorular sorarlarsa onlara ne diyeceğiz?
-Hiçbir şey. -Zeki çocuklar!
Arty'nin cebine bak.
-Bir 5 dolar daha. -Carnegie Hall'da çalabilirdim.
Yanlîş bir şey yapîyor olmayacağîz, değil mi?
Siz benim kardeşimin çocuklarîsînîz.
Sizi aptalca bir işe bulaştîrîr mîyîm hiç?
Aptal olmayîn. Geç oldu. Elimi yüzümü yîkayayîm.
Bir şey daha.
Ona dokunmayîn.
İçinde bütün değerli eşyalarîm var.
Ehliyetim ve askerlik kağîdîm...
ve yeni kol düğmelerim.
Unutun bunu. Boş verin.
Onu başka bir yere koyarîm, size dert olmaz.
Arty, bak bakalîm pijamanîn içinde bir şey var mî?
Hiçbir şey yok.
Merak etme evlat. Henüz küçüksün.
İnanîlmaz. Evinde James Cagney filmi olmasî gibi bir şey.
Nasîlsîn prenses?
Hayîr, yapma!
Başîn belada. Biliyorum.
Ne zaman gece gelsen başîn beladadîr.
-Sen beni korursun, değil mi? -Ben mi?
Büyük bir köpek daha yararlî olur.
Okuyor muydunuz, yoksa hîrsîzlîk mî yapîyordunuz?
Sadece bakîyorduk.
Bu ne? Benden şeker çalanlara ne olur biliyor musunuz?
Bir dahaki sefere polisi ararîm.
Sanîrîm artîk parayî aramamalîyîz.
Jacob, dîşarî çîk ve tenteyi indir.
Arthur, aşağîya mahzene in ve birkaç şişe şurup getir.
Size tembellik etmeniz için para ödemiyorum.
Bir şeyler düşündünüz mü?
Büyükannenize kendimden ve ondan nasîl bahsedeceğim?
Biz bu aralar epey meşguldük.
Elbette. Anlîyorum.
Ama bir şeyler düşünürseniz size birer dolar veririm.
Bu işinize yarar.
Bu aileden çok para kazanabiliriz.
Merhaba anne. Beni gördüğüne sevindin mi?
-Ne kadar kalacaksîn? -Bilmiyorum.
Birkaç gün, belki bir hafta.
Birkaç gün daha iyi olabilir.
Ben de seni seviyorum anne.
Hey evlat. Buraya gel.
Gel buraya.
Buraya gel.
-Bu ne biliyor musun? -Elbette, 5 dolarlîk banknot.
Louie amcana cuma gecesi dansîn biteceğini söyle.
Onu görmedim, nerede olduğunu bilmiyorum ve paranîzî istemiyorum.
İyi. O zaman bedavaya söyle.
Tanrîm! Dişim!
Sadece ufak bir îsîrîk aldîm. Dişçiye ihtiyacîm yok.
Şekerimi yiyorsan, dişçime de gidersin.
İşte. Çabuk. Kapîyî aç. Taş kafa.
Acîmasîn diye uyuşturmadî bile.
Şanslîymîşsîn. Biz çocukken dişçiye paramîz yetmezdi.
Annem arka azî dişlerimi açîk bir kola şişesiyle çekmişti.
Çorbanî bitirene kadar burada otur.
Denedim. İçemem. Tadî korkunç.
-Çabuk ye. Tadînî almazsîn. -Dilim olmasa bile tadînî alîrîm bunun.
Dilini istemiyor musun? Bunu da ayarlayabilirim.
-Belki biraz sîcak sade çay olsaydî. -Sana sordum mu?
Belki akşam yemeği yerine simit saymak istersiniz.
-Ne simidi? -Simit kavanozundakileri.
Bu sabah kavanozda dokuz simit vardî, ama şimdi sadece altî tane var.
Bugün simit satmadîk.
-Çaldîrdîysanîz parasînî ödersiniz. -Ne?
Bana ''ne'' deme. Büyükannene ''ne'' deme.
Bella'ya bulaşîk yîkarken yardîm et.
Sonra da gidip bodrumu temizle.
-Yemeğimi bitirmedim. -Bella, al şu tabağî.
Tabağînî al!
Çok mu komik Louie?
Tabağîmî almaya çalîşma anne. Louie aç.
Çabuk ye ve gürültü yapma.
Gert'le konuştum. Yarîn gece geliyor.
Büyükannene o zaman söyleyeceğim.
Arty'yle sana ihtiyacîm var. Bana arka çîkacaksînîz, tamam mî?
Büyükannenizi kîzdîrmayîn, çünkü yarîn keyfi yerinde olmalî.
Şu halime bak. Sürekli yiyorum. Bugün üç tane simit yedim.
-Onlarî sen mi yedin? Neden ona söylemedin? -Onlarî benim yediğimi biliyordu.
''Neden bu kadar çok yiyorsun? Gergin misin?'' dedi.
Elbette ki bir nedenle gerginim!
Afedersin. Kaza oldu. Parasînî öderim.
Hayîr. Onu simitlerle beraber benim hesabîma ekle.
Sadece benzin harcîyorsunuz çocuklar.
Hiç.
Hollywood Harry, Louie amcayî ortaya çîkarmaya çalîşîyor da.
Unuttum. Jay'den cuma gecesi dansîn biteceğini sana söylemesini istediler.
Öyle mi?
Merak etme.
Louie amcanîz her zaman Bronx'lu iki aptaldan daha iyi dans edebilir.
Senin kadar sert olabilseydim keşke.
Olmak üzeresin. Bu akşam yaşlî bayana meydan okudun, bu bîçkînlîktîr.
-Bîçkînlîk ne demek? -Ne mi demek?
Bu bîçkînlîk işte.
Başîn belada mî?
Başîm asla belada olmadî.
Hey, Hollywood Harry.
Al şunu, tam Betty Grable kravatîna göre.
Seni kötü, pis, çocuk katili.
Artîk bu dükkanîn bir yîl temizlenmesi gerekmez.
-Louie amca bana ne verdi biliyor musun? -Bilmiyorum. Ben öldüm.
Bir dolar. Pazar günü sinemaya gidelim mi?
Sinemaya mî? Bir savaş filmine gidip Alman büyükanneleri nasîl öldürdüklerini görelim.
Ne yaptîğînî sanîyorsun sen?
-Koltuğunun tozunu alîyorum. -Hayîr, sanmîyorum.
Bundan böyle sana iyi davranacağîmî sanmîyorum Arthur.
''Parlak yîldîz, durmadan îşîlda
''Bu gece göreceğim ilk yîldîzla
''Keşke dileğim yerine gelse... olsa''
Gerisini unuttum. Ama yarîn gece lütfen bana yardîm et.
Size çocukken nasîl evden gizlice çîktîğîmî göstereceğim.
Kîz arkadaşîm Francie'yi görmeyi çok istiyordum, ama annem onu sevmezdi.
Neden?
Çünkü Francie evliydi ve ben 13,5 yaşîndaydîm.
Buraya gelin.
7 metre.
Bella ve ben beraber kazdîk.
Bella mî?
Ona Çin'in diğer tarafta olduğunu söyledim.
Çok heyecanlandî, çünkü Çin yemeklerini çok sever.
-Büyükannemin bundan haberi oldu mu? -Bir süre sonra anladî.
Sürünerek diğer tarafa çîktîğîmda beni bekliyordu.
Pat! O kocaman Alman elini kafama yedim.
Sonra hapsedildim.
-Ne hapsi? -Büyükannenin dolabî.
Beni oraya kilitlerdi bazen, üç saatliğine.
lşîk yok, su yok, yiyecek yok.
Ancak yetecek kadar hava.
-Bu beni deli ederdi. -Ben çok güçlüyüm.
Hadi. Gidelim. Bana kolunu ver.
Hadi Arty.
Burada kanalizasyon kapağînîn ne işi var?
Onu Bella'yla ben sokağîn aşağîsîndan çaldîk.
Çinlilerin evimizi işgal etmemesi için bunun şart olduğunu söyledim ona.
Gidelim.
Pekala. Geri çekilin çocuklar. Hadi. Yoldan çekilin!
İşte Yonkers Kralî Louie Kurnitz geliyor.
-Ne yaptîm ben? -Suya atladîn.
Hayîr, seni aptal gerzek. Büyük bir atîlîm yaptîm.
Hayat da bu zaten, büyük atîlîmlar yapmak.
Aksi halde bir hiç olarak ölürsün. Ama ben önemli biri olmadan ölmeyeceğim.
Yakala şunu!
Hadi!
Büyükannem hiç babamî dolaba kapattî mî?
Asla.
Annem dolap kapağînî açtîğînda baban kendini radyatöre bağlardî.
Yanîyor olsa bile.
Eddie ondan gerçekten korkardî.
Gert hala ise...
babanîzdan daha çok korkardî.
Eskiden uykusunda konuşurdu.
Ve bir gece annem onu hoşuna gitmeyen bir şey söylerken duydu...
ve nefesini tutarak uyumayî öğrenene kadar...
Gert'e bir hafta yemek vermedi.
O yüzden şimdi çok komik konuşuyor.
-Hiç kaçmak istemedin mi? -Dalga mî geçiyorsun? 12 kez kaçtîm.
-On iki kez mi? -Bu Yonkers'da hala bir rekor.
Son defasînda annem beni eve almadî.
Polise beni tanîmadîğînî söyledi.
-Bu yüzden ondan nefret etmedin mi? -Elbette, hem de çok.
O ya da başka biri olmadan yaşayabileceğimi anlayana dek.
Annem çok iyi bir öğretmendi.
Louie amcanîzî nasîl buluyorsunuz? Onu seviyor musunuz?
Kesinlikle.
Buna alîşmayîn.
Bir kez insanlara bağlanîrsanîz asla tek başînîza yapamazsînîz.
Anlîyor musunuz? Hadi.
Yakala onu!
Bir yumruk at bakalîm.
Büyükannen gelene kadar dükkana bakar mîsîn?
Yemek için alîşveriş yapmalîyîm.
Ben dondurmalî gazoz yapamam ki. Ancak bir bardak su verebilirim, o kadar.
Büyükannen şimdi iner.
Ve unutma, sen ve Jay beni destekleyeceksiniz.
-Nasîlsîn evlat? -İyiyim.
Bir bardak su ister misiniz?
-Günaydîn. -Sana da.
Ben olsam o arabayî orada fazla tutmazdîm. Yangîn musluğuna çok yakîn.
Bir dakika sonra gideceğim.
Hey koca adam. Bir fincan kahve versene. Tam arkanda.
Hayîr. Yanîma almak istiyorum.
Alabilirsiniz. Ama fincanî geri getirin.
Dün geceki ufak yüzme maceranîz iyi miydi?
Louie siyah çanta yanînda olmazsa harekete geçmeyeceğimizi biliyor.
Ama bu gece yanînda olacak.
Hayatî üzerine bahse girebilirsin.
Teresa? Sen misin?
Ben Bella!
Merhaba!
Aman Tanrîm. Bu seninki mi?
Birkaç yîl önce daha kendin bebektin.
-Erkek mi, kîz mî? -Erkek, Andrew.
Bence babasîna benziyor.
Kocan böyle mi? Çok sevimli olmalî.
Biliyor musun? Eskiden annene dondurma hazîrlardîm.
Onu biraz tutabilir miyim?
Tamam.
Ama dikkatli ol. Çok hareketli.
Endişelenme. Bir bebeği asla düşürmem.
Sen çok tatlîsîn.
Şuna bak. Beni sevdi.
Tüm bebekler beni sever.
Görüyorum...
ve beş daha...
koyuyorum.
Ben ne yapacağîm?
Elinde ne olduğuna bağlî aptalcîğîm.
-Görmek ister misin? -Hayîr, istemi...
Varîm.
İki, üç, dört, beş.
Şimdi elinde ne var?
Dört kart. Bu iyi mi?
Körüm sanki. Al bakalîm.
Şimdi neyin var?
Beş kartîm var.
Beş kartîn olduğunu biliyorum. Sana beş kart verdim.
Beni deli etme evlat. Havamda değilim.
Elini aç.
-Bahsi ben açamaz mîyîm? -Bahis açîldî zaten!
Bahsi açtîk ve arttîrdîk, sonra tekrar arttîrdîk.
Tamam.
Para koymak mî istiyorsun? Koy. Ne kadar koyacaksîn?
Sanîrîm blöf yapacağîm.
Blöf mü yapacaksîn?
Blöf yaptîğînî söylersen blöf yaptîğînî bilirim...
o zaman da kazanmîş olurum.
Neden? Belki de sadece blöf yaptîğîm konusunda blöf yapîyorum.
Kartlarî bana ver. Benden uzak dur.
Baban gibi oynuyorsun. Beceriksizce.
Onun gibi hurda demir satan biri olmak mî istiyorsun?
Dört asîm var. Bu kaybeder mi?
-Evet, kaybeder. Dört as berbattîr. -Neden?
Çünkü oyunun adî bu: Dört As Berbattîr.
Bir daha bak.
Hala oradalar. Sanîrîm bu gece gitmeyeceksin.
Sakîn bu konuda bahse girme. Seni yenerim.
Poker ve Coca Cola ha? Büyükannem bilseydi beni çatîdan atardî.
-Onu pek sevmiyorsun, değil mi? -O çok kötü.
12 yaşîndayken...
babasî onu Berlin'de bir siyasi mitinge götürmüş.
Atlî polisler ellerinde sopalarla kalabalîğî dağîtmîş.
Birisi bir taş fîrlatmîş, bir polis de babasînîn kafasîna vurmuş.
Ve sonra bir at yere düşmüş ve annemin ayağînî ezmiş...
kimse de tedavi etmemiş.
Bacağî her gün ağrîyor. Aspirin bile içtiğini görmedim.
Bu yürek ister evlat.
-Louie amca nerede? -Duş alîyor.
-Onunla konuşmalîyîm. -Ne hakkînda?
-Bu özel bir iş. -Senin işin yok ki.
Tüm sahip olduğun sana günde 12 sente mal olan bir iş.
Artîk değil. Louie amcaya bu gece beni yanîna almasînî söyleyeceğim.
Ne?
Para kazanmak istiyorum. İş bulmak istiyorum.
Babamî beklersek, benim büyükanneme borcum, tefeciye olan borcu aşacak.
-O zaman beni de götür. -Seni mi? Sen daha çocuksun.
Hem büyükannem sana bana davrandîğî gibi davranmîyor.
Ondan korkuyorum.
O çocukken üstüne at düşmüş ve o zamandan beri aspirin bile içmemiş.
Saçîmî yaptîrdîm. Fark ettin mi?
Evet. Bana aynî görünüyor.
Öyle. ''Farklî bir şey yapma, çünkü arkadaşîm hoşlanmayabilir'' dedim.
Sence bu akşam ailenle tanîşabilir miyim?
Ama bugün iyi bir gün değil.
-Nedenmiş? -Öyle işte.
-Tamam. Her şey yolunda, değil mi? -Evet.
-Planlarîmîzda değişiklik yok, değil mi? -Elbette.
Sadece bugün iyi bir gün değil.
Hazîrlanmaya başlasam iyi olur. Büyük yemek bu gece.
Bana şans dile Johnny.
Tamam, bu kadarî da bana yeter.
Benimle mi gelmek istiyorsun? Neden?
-Dîşarîsî soğuk ve tehlikeli. -Biliyorum, ama orada para var.
-Kolay yoldan zengin olmak mî istiyorsun? -Kendim için değil. Babama vermek için.
-Bu hoş değil mi? Robin Hood gibi. -İnsanlarî soymak istemiyorum.
-Öyle mi? Kimi soymak istiyorsun? -Kimseyi.
-Bu çabuk zengin olmanî sağlamaz. -Bazîlarî bunu başarîyor.
-Mesela kim? -Bana bir şeyler öğreteceğini düşünmüştüm.
Sana öğreteceğim ya da öğretmek istediğim bir şey yok!
Sence yaptîğîm bu mu? Banka soymak mî? İçki dükkanlarînî soymak mî?
-Parktaki yaşlî kadînlarî soymak mî? -Hayîr, sanmîyorum.
Cesursun evlat. Cesur olduğunu biliyor musun?
Farkîndayîm, evet.
Seni götüreyim ha? Ne için? Arkadaşlîğîn için mi?
Varlîğîn beni rahatsîz etmeye başladî bile.
Sana neden ihtiyaç duyayîm ki? Benim için ne yapabilirsin?
Küçük siyah çantanî taşîyabilirim.
-Siyah çantamla mî ilgileniyorsun? -Düşündüm ki...
Ama onu taşîmak istiyorsun. Neden? Sana ağîr mî görünüyor?
Kolumu kîrdîğîmî, küçük bir çantayî taşîyamayacağîmî mî sanîyorsun?
Belki de başka bir çîkarîn vardîr.
-Onu kurcaladîn mî? -Hayîr, yemin ederim.
Hayîr, ama meraklîsîn, değil mi? Ağîrlîğî ne kadar falan.
-Neden onu kaldîrmîyorsun? -İstemiyorum.
Kaldîr onu! Seni îsîrmaz.
-Onu kaldîrana kadar mutlu olmayacaksîn. -Gerçekten istemiyorum.
-Kaldîr işte. -Sen buna karîşma!
Buraya gel Arty.
-Ben mi? -Evet! Sen Arty'sin.
Masaya gelip çantayî kaldîrmanî istiyorum.
Jay daha yakîn.
Jay ilgilenmiyor. Bunu senin yapmanî istiyorum.
Kaldîr şunu.
Neden bilmiyorum, ama sanîrîm ağlayacağîm.
Sadece kaldîr.
-Ağîr mî? -Hayîr.
-Hafif mi? -Hayîr.
-Nasîl? -Orta.
Orta. Tamam.
Çantada ne var sence? Para mî?
Lastiklerle bağlanmîş 5, 10, 20 ve 100 dolarlîk banknotlar mî var?
Ne var?
-''Ne var'' dedim! -Bilmiyorum!
Bilmiyor musun? Belki de çantayî açîp görmelisin.
Lütfen, açmak istemiyorum.
Bunu bir kez daha isteyeceğim, çünkü sabrîm kalmadî. Aç şunu!
Yapma! Onu rahat bîrak! Çantanîn açîlmasînî mî istiyorsun? Kendin aç!
Belki bankalarî, yaşlî kadînlarî soymuyorsun.
Sen daha da kötüsün! İki çocuğa eziyet ediyorsun, kendi yeğenlerine!
Büyükannemden korktuğu için babamla dalga mî geçiyorsun?
Bütün Yonkers ondan korkuyor.
Ve bir şey daha. En azîndan babam bu savaşta bir şey yapîyor.
Hasta ve yorgun, ama gemi, tank ve top yapîmî için demir satîyor.
Onunla gurur duyuyorum!
Sen ne yapîyorsun? Annenin evinde saklanîyorsun!
Çocuklarî korkutup Humphrey Bogart gibi davranîyorsun!
Sen Humphrey Bogart değilsin! Evet ve bir şey daha söyleyeceğim.
Hayîr. Hepsi bu.
Çok iyiydi. Muhteşemdi.
Gözlerim yaşardî, yemin ederim.
Düşündüğümden de cesursun.
Çok çok cesursun.
Söylemeliyim ki baban şanslî bir adam.
Sen nesin biliyor musun Jay?
Tam bir bîçkînsîn.
Bîçkîn ne demek?
Anlat ona Arty.
Hadi.
Bu bîçkînlîk.
Gert...
Yanînda bir parça daha tatlî ister misin?
Ya sen Louie? Bir parça daha?
-Yeterince yedim, sağ ol. -Hep iki parça alîrsîn.
Hayîr, bu gece bir parça yeter. Teşekkürler.
Anne...
Sandalyeler için hiçbiriniz yardîm etmeyin. Nasîl olmasînî istediğimi biliyorum.
Anne, artîk gidiyorum. Gelecek hafta seni ararîm.
Endişelenme Jay. Mücadeleden vazgeçme Arty.
-Seni görmek çok güzeldi Gert. -Hemen gidemezsin! Söz verdin!
Yemeğe kalacağîmî söyledim. Kaç tane yemek var?
Ama aile konuşmasî yapîlmadî henüz.
Yemek boyunca konuştuk. Lokmalar boğazîma dizildi.
Hala konuşulmayan bir şey var.
Bu yemekte konuşabileceğimiz bir konu değildi.
Sen burada otur. Burasî senin yerin.
Kahveden hemen sonra gitmek zorunda olduğumu söyledim.
Kahvemi içtim, tatlîmî yedim, yemeğimi yedim. Gitmeliyim!
Gidemezsin! Burada olmalîsîn! Tüm aile burada olmalî!
-Söyle ona anne! -Heyecanlanîyorsun.
Tamam, pekala. Heyecanlanmayacağîm. Gördün mü? İyiyim.
Ona kalmasînî söyler misin lütfen?
Kalacak.
Jay, Arty, kanepeye oturun. Anne, sen buraya otur.
Ben buraya oturacağîm, Louie, sen de sandalyeye otur.
Bütün gece oturdum. Sanîrîm ayakta duracağîm.
Oturursan kendimi daha iyi hissederim. Herkesi otururken hayal etmiştim.
Oturmak istemiyorum! Hayalini değiştir.
Herkesi oturmuş, beni ayakta hayal et.
Bella bize konuşmak istediği...
konuyu söyleyene kadar oturabilir misin?
Pekala! İşte. Tamam mî? Böyle mi hayal etmiştin?
Seçtiğim sandalyede oturduğunu hayal etmiştim.
Buradan hemen gitmem çok önemli. Çok önemli!
Seni üzmek istemiyorum tatlîm.
Ama zamanîmî oturma düzenlemeleri yaparak harcamak istemiyorum.
Ayakta duracağîm. Dinleyeceğim ve sonra gideceğim!
-Herkesi otururken hayal ettim. -Tanrîm!
Onunla tartîşmayî kes...
ve yine onu çîldîrtmadan otur.
Sessiz ol Louie! Kes şunu Gertrude.
''Sessiz ol Louie. Kal Louie. Ye Louie.'' Artîk senden korkmuyorum anne.
Belki buradaki herkes korkuyor, ama ben değil. Anladîn mî?
Otur Louie.
Kim başlamak ister?
Kim mi başlamak ister? Neye?
Anne, bunun için zamanîm yok.
Belki 12 yaşîmdayken vardî, ama bu gece yok.
Bu onun çîlgîn oyunlarîndan biri. Bu onun çîlgîn...
Bu sadece bir oyun mu? Bizimle oyun mu oynuyorsun hayatîm?
Hayîr, bu oyun değil! Bu çok önemli.
Sadece nasîl başlayacağîmî bilmiyorum.
Biri bana yardîm edip başlamalî, hepsi bu.
Bize söyleyeceğin önemli bir şey var ve bizim başlamamîzî mî istiyorsun?
Gert. Hayîr! Onu benden daha iyi anlîyorsun.
Ne olduğunu anladîğînda bana da söyle.
Son günlerde sinemaya gidiyor musun Bella hala?
Evet! Sağ ol Jay. Son zamanlarda sinemaya çok sîk gidiyorum.
-Geçen hafta üç kere. -Gerçekten mi?
İyi bir şey mi vardî?
William Holden ve Jean Arthur'un bir filmini izledim. Beğendim.
Bu yüzden üç kez gittim.
Bu yüzden mi yemeğe kaldîm?
Bunun için mi doğru sandalyede oturmalîyîm?
Jean Arthur ve William Holden mî? Onlar da hayal ettiğin resmin içinde mi?
Hepsi bu mu?
Geçen hafta hangi filmlere gittiğin mi mesele?
Hayîr, konuya geliyorum. Bana daha soru sor Jay. Hadi.
-Yalnîz mî gittin? -Evet. Hep yalnîz giderim.
Bana bunu sorman ilginç, çünkü orada bir arkadaş buldum.
Sen de bana sorular sor Gert.
Ne tür sorular soracağîmî bilmiyorum.
Ona arkadaşînîn kim olduğunu sor.
-Arkadaşîn kimdi? -Adî Johnny.
Onu hep orada görüyorum, çünkü o yer göstericilerin başî. Gerçekten çok hoş.
Onu sadece sinemada mî gördün?
Hayîr. Bir iki defa kahve içtik ve bir kez parkta yürüyüş yaptîk.
-O adamla parka mî gittin? -Evet, ama yalnîzca konuşmak için.
Soru soracaksan oturmalîsîn.
Tamam.
-Şimdi sîra kimde? -Eve 11'de geldiğin gece miydi o?
Evet. Dinlediğin için sağ ol anne.
11'e kadar ne yaptînîz?
Yürüdük, konuştuk ve birbirimizi tanîdîk.
O da sonsuza dek bir yer gösterici olmak istemiyor.
Bir gün kendi restoranînî açmak istiyor.
Kendi restoranînî mî? Bir yer gösterici ha? Kaç yaşînda, 15 mi, 16 mî?
Hayîr. 40 yaşînda. Ve restoranî benimle açmak istiyor.
-Neden seninle? -Çünkü yemekleri ben yapacağîm.
Ve mönüleri yazacağîm. Defterleri tutacağîm.
-O ne yapacak? -Müdür olacak.
Müdür oysa neden mönüleri yazîp defterleri tutmuyor?
Çünkü okuma özrü var.
-Ne? -Okuma özrü var.
Dur bir dakika. Ne diyorsun sen? Okuyamîyor mu?
Sandalyenden kalkmaman gerekiyordu. Böyle hayal etmemiştim.
Belki ben burada kendi hayalimi kuruyorum. Bu çocuğun okuma yazmasî yok mu?
Hayîr! Biraz okuyabiliyor.
''Biraz'' ne demek? Adînî mî okuyor? Beni dinle.
Ya bu çocuk seni kandîrîyor ya da bir şeyin peşinde.
-Bir şeyin mi peşinde? -Belki bunu konuşmak için iyi bir zaman değil.
Bence tam zamanî. Bu adam neyin peşinde?
Sana dokundu mu? Seninle olmaya çalîştî mî?
O öyle biri değil.
Nasîl biri?
40 yaşînda, gece seni parka götürüyor...
seninle bir restoran açmak istiyor ve okuyup yazamîyor!
Nasîl restoran açacaksînîz? Parayî kim verecek?
Sadece 5000 dolara mal olacak.
5000 dolar...
Neden 5 milyon değil? Bu 5000 dolarî kim koyacak, o mu?
Sanmîyorum. Hiç parasî yok!
-Çok kötü. O zaman geriye kim kalîyor? -Bana bağîrma!
Sana bağîrmîyorum! Bir soru soruyorum.
-5000 dolarî koyacak kim kalîyor? -Bu çok korkunç. Anne, lütfen.
-Kim kalîyor? -Bir yerlerden bulabilirim.
Nereden? Bir yerler diye bir şey yok.
Annem dükkanî satsîn mî yani? İstediği bu mu?
O benden hiçbir şey istemedi!
Bu çocuk ya çok zeki ya da çok tehlikeli.
Bana pek zekiymiş gibi gelmedi, geriye sadece tehlikeli kalîyor.
O tehlikeli değil!
Nereden biliyorsun?
Tehlikeli insanlarî kliniğe almazlar.
Aman Tanrîm.
Klinik mi?
Anlamîyorum.
Birisi bana bunlarî açîklayabilir mi lütfen?
Tatlîm, bu adam çok sorunlu sanîrîm.
-Şu anda klinikte mi kalîyor? -Hayîr. Ailesiyle yaşîyor.
Kliniği sevmemiş. Ona pek iyi davranmamîşlar.
Orasî güzel bir yer değil anne.
Artîk sinemaya gitmeni istemiyorum tatlîm.
Artîk o adamî görmeni istemiyorum.
Çok hoş biri olabilir, ama bir sürü çîlgînca fikri var gibi görünüyor.
Jay, Arty, beni bu konuda destekleyeceğinizi söylemiştiniz.
Hadi! Söz verdiniz!
Ne için destekleyeceğiz? Restoran için mi? Para için mi?
-O bunun peşinde mi? -Hayîr, bundan fazlasînî istiyor.
-Bundan fazla ne isteyebilir? -Beni! Beni istiyor!
Benimle evlenmek istiyor. Ben de onunla evlenmek istiyorum.
Onun çocuklarînî doğurmak istiyorum. Kendi bebeklerimi istiyorum.
Tanrî aşkîna!
Yeter! Daha fazla dinlemek istemiyorum.
Neden? Sence sağlîklî bebeklerim olamaz mî? Olabilir anne.
Bir öküz kadar güçlüyüm.
Şu dükkanda çalîştîm, 12 yaşîmdan beri sana bakîyorum.
Bu kadar güçlüyüm işte. Demir gibiyim!
Böyle olmamîz gerektiğini söylemez misin?
Ancak benim bebeklerim ölmeyecek...
çünkü onlarî seveceğim ve onlarla ilgileneceğim.
Bebeklerim mutlu olacak, çünkü onlara mutlu olmayî öğreteceğim.
Büyüyünce kaçîp gitmeyecek, annelerini ziyaretten sakînmayacaklar.
Onlarî nefes alamayacaklarî kadar çok korkutmayacağîm.
Asla hayatlarînî bacaklarîmî ve sîrtîmî ovarak harcamalarînî istemeyeceğim.
Bunun tek nedeni etrafînda seni yeterince sevecek...
sana dokunacak kimsenin olmamasî, çünkü sen dokunulmayî...
sana sevgi gösterilmesini istemediğini...
açîkça belli ettin.
Demire dokunmak nasîldîr biliyor musun anne?
Sert ve soğuktur, ben bebeklerim için bunu istemiyorum.
Yumuşaklîğî ve sîcaklîğî istiyorum.
Çocuk yapmama izin ver lütfen.
Birilerini sevmeliyim.
Ölmeden önce beni sevecek birini sevmeliyim.
Ve söz veriyorum, asla yalnîz kalmayacaksîn...
çünkü biz yanînda olacağîz.
Ona bunun ne kadar harika olacağînî söyle Louie!
Bu onu mutlu etmez mi Gert? Etmez mi?
Lütfen evet de.
Evet demen lazîm!
Lütfen!
Biri bana sarîlsîn lütfen.
''Sevgili baba...
''Bu gece geç saatte onaylamayacağını bildiğim bir şey oldu.
''Umarım beni affedersin.''
Bar kapandî.
Şu adama bak.
-Nereye gittiğini sanîyorsun sen? -Harry, bu boş.
-Nerede o? Param nerede? -Ne parasî?
Kahrolasî param!
Neden bahsettiğinizi bilmiyorum. Çantayî evde buldum!
Evden kaçîyordum!
Bana nerede olduğunu söyle, yoksa kaçîşîn burada sona erer!
Bilmiyorum. Yemin ederim.
Onu bulurum. Parayî da.
Bulamazsan beni bir daha görmemek için dua et!
Arabanî zarf içinde geri yollayacağîm! Sağ ol Jay-Jay!
Çok cesurdun evlat!
İki çantasî varmîş! Orospu çocuğunun iki çantasî varmîş!
''Belki de dolandırıcı olduğu için Louie amcamın kaçmasına...
''yardım etmem yanlıştı.
''Ama akşam büyükannemin Bella halaya yaptığını görünce...
''ailede birinin birine yardım etmesi gerektiğini düşündüm.''
Sence Bella hala nerede olabilir?
Dört gündür yok, şehirde bir yerde. Endişeleniyorum.
-Belki onu Louie amca götürmüştür. -Beni almadî...
Bella halayî ve kliniğe girmiş 40'lîk yer göstericisini alîr mî sence?
Merhaba Gert hala. Büyükannem nasîl?
Yorgun görünüyor. Dükkanda yardîm etmeme bile izin vermiyor.
Bella halanîn yeri hakkînda bir fikrin var mî?
Benim evimde. Kimsenin bilmesini istemiyor.
Geri dönecek mi?
Kim bilir? Bugün o adamla buluşacak.
Kusura bakmayîn. Konuşmak benim için zor.
Doktorlar bunun için bir şey yapamaz mî?
O kadar kötü değil. Çoğunlukla buraya gelince oluyor.
Bu gece sizi ararîm. Hoşça kalîn canlarîm.
Merhaba Johnny. Neden beni birkaç gündür göremediğini merak etmişsindir.
Bu gece yeni bir Bette Davis filmi var.
Aklîmda Bette Davis'ten başka şeyler var.
Dört gündür eve gitmedim. Hiç gitmeyebilirim.
Bunda Henry Fonda oynuyor.
Johnny, beni dinle, çünkü bu önemli.
Restoranî istediğin zaman açabiliriz.
Parayî buldum. 5000 dolar. Burada, çantamda.
Bay Margolies yakînda...
yeni bir sinema açabileceğini söyledi, daha büyüğünü.
Hani sonsuza dek yer gösterici olmak istemiyordun. Öyle demiştin!
Biliyor musun? Yer bile buldum. Bir bovling salonunun yanînda.
İnsanlar bovling oynayînca acîkîr.
Ne? İstemiyor musun?
Restoran işletmekten korkuyor musun? Sana söyledim. İşin çoğunu ben yapacağîm.
Tamam.
Dinle, yer göstericilik iyi bir meslek.
Belki sinema daha büyük olursa daha fazla para kazanîrsîn.
Gitmeliyim.
-Neden? -Gitmeliyim!
Neden? Benim yüzümden mi? Ailen bunu yapmanî mî istiyor?
Onlarla konuşma şansîm hiç olmadî.
Ama bugün iyi bir gün değil.
İyi bir gün değil mi? Restoran açmak için iyi bir gün değil mi?
Evlenmek için iyi bir gün değil mi? Bebek yapmak için iyi bir gün değil mi?
Hiçbiri için iyi bir gün değil mi?
Tanrîm, dur. Ağlama, tamam.
Yapmak istemediğin hiçbir şeyi yapmak zorunda değilsin.
Söz. Bunu sana asla yapmam.
Asla.
Merhaba anne.
Sana Greenbaum'dan kahveli kek aldîm.
Hala sîcak.
Temelli mi geldin, yoksa sadece ziyaret mi?
Bilmiyorum. Gelip bu konuda seninle konuşmak istedim.
Tek kelime etmeden çekip gittiğin gece benimle konuştuğun şekilde mi?
Hayîr, tek kelime etmeden değil. Sana ne hissettiğimi söyledim.
-Beni terk eden sendin. -Söylediklerini dinledim.
Daha fazlasînî dinlemek zorunda değilim.
Bana bak.
Bana bak!
Ağlamîyorum. Bunun nedeni ağlamaktan korkmam değil.
Gözyaşîmîn kalmamasî.
Senin sürekli hissettiğin gibi içimde boşluk hissediyorum.
Sen ne hissettiğimi nereden bileceksin?
Bir şey bilmediğimi düşünüyorsun, değil mi? Aptal olduğumu düşünüyorsun, değil mi?
Hayîr, değilsin.
O zaman neyim? Deli mi?
-Sence deli miyim? -O kelimeyi kullanma.
Neden? Korkuyor musun?
Eğer ben buysam söylemekten korkma!
Çünkü deliysem, bir klinikte olmalîyîm.
O zaman yalnîz kalîrsîn ve bu hoşuna gitmez.
O yüzden mi bu kelimeyi kullanmîyorsun? Öyle mi?
Ne olduğunu bilmek mi istiyorsun?
Sen bir çocuksun.
Doktorlarîn bana söylediği bu. Deli değil, aptal değil. Bir çocuk.
Ve sana öyle davranîyorum, çünkü sen başka bir şeyden anlamazsîn.
Doktorlara ihtiyacîn yok. Bir klinikte yaşaman gerekmiyor.
Yaşadîğîn yer burasî, kollanîp bakîldîğîn yer.
Daima bir çocuk olacaksîn.
Nefret, hastalîk ve ölümle dolu bu dünyada...
daha şanslîsîn belki de.
Çocuk kal ve Tanrî'nîn sana verdiği şeye şükret.
O zaman Tanrî neden görünümümü kadîn gibi yapîp...
içimi kadînlîk duygularîyla doldurdu?
Neden bir kadînîn sahip olmasî gereken şeyleri istememi sağladî?
O'na bunun için teşekkür etmem mi gerekiyor?
Bazen aklîmîn karîştîğînî biliyorum. Korktuğumu biliyorum.
Ama eğer çocuksam neden çocuk gibi mutlu olamîyorum?
Neden bebekler yerine oyuncak bebeklerle mutlu olamîyorum?
Çok zeki değilim. Bunlarî cevaplayamam!
Ben zekiyim. Belki bir çocuk kadar zekiyim...
ama bazî çocuklar yetişkinlerden daha zekidir.
Gördüğüm bazî yetişkinler çok aptal.
Ve çok katî.
Sorumluluklarîn yok. Katîlîğîn sebebi sorumluluklardîr.
Senin sorumluluğunda olmak istemiyorum!
O zaman senden kim sorumlu olacak, kendin mi?
Şu beraber kaçtîğîn para isteyen adam mî? Başka neler istiyor, Tanrî bilir.
Asla hayal edemeyeceğin şeyler. Olduğun gibi kal.
Böyle duygularîn sana ne yapabileceğini bilmiyorsun.
Evet, biliyorum.
Bahsettiğin diğer şeyleri biliyorum, çünkü onlarî yaşadîm.
Yaşadîm, çünkü yaşamak istedim.
Kîzgîn olduğun için mi yalan söylüyorsun? Bu çocukça yalanlarî duymak istemiyorum.
Okuldayken oğlanlarîn bana dokunmasîna izin verdim.
Parkta karşîlaştîğîm oğlanlarîn da.
Bazî geceler sen uyurken aşağîya inip onlarî içeri aldîm.
Sadece oğlanlarî değil.
-Erkekleri de. -Kes şunu!
Bunlarî kafandan uyduruyorsun!
Bana sarîlacak birine ihtiyacîm vardî.
Güzel olduğumu söyleyecek birine. Bunu bana asla söylemedin.
Bazîlarî beni sevdiğini bile söyledi.
Biliyorum. Onlara inanmadîm. Aslînda ne istediklerini biliyorum.
Johnny hariç.
Ve hayatîmda ilk kez mutlu olabileceğimi düşündüm.
Bu yüzden kaçtîm.
Ona restoran için gereken 5000 dolarî bile götürdüm.
Hayalinde mi gördün bunu? 5000 dolarî nereden bulacaksîn?
-Bunu nereden aldîn? -Bu sana hayal gibi mi görünüyor?
Benden mi çaldîn?
Paramî nerede sakladîğîmî biliyorsun. Yalnîz sen.
Seni hîrsîz.
Kendi öz annenden mi çaldîn?
Seni hîrsîz!
Yapsana!
Vur bana! Kafamî yar! Beni aptal ve deli yap!
Sence öyleyim! Değil mi?
Evimden defol!
Git hîrsîz arkadaşînla yaşa!
Paramîn kalanînî mî istiyorsun? Git al! Fazla dayanmaz!
Yaşamak için tekrar çalmanîz gerekecek, inan bana.
Paranî istemiyorum.
Al!
Al şunu! Bunu bana Louie verdi.
Belki o da hîrsîz...
ama benim ağabeyim ve yardîm etmek isteyecek kadar ilgilendi.
Hîrsîzlar ve hasta küçük kîzlar, sahip olduğun bu.
Ancak bunu bize Tanrî yapmadî!
Sen yaptîn!
Sen!
Yaşîyoruz, ama hepsi bu. Rose ve Aaron aramîzdan şanslî olanlar!
Bunu söyleme.
Tanrîm, bana bunu söyleme.
Özür dilerim.
-Seni böyle kîrmak istemedim. -Evet, istedin.
Çocuklarîmdan uzun yaşamamîn cezasî bu.
Onlardan önce ölmemek benim günahîm.
Louie'nin parasînî al. Sence onun ne olduğunu bilmiyor muyum?
5 yaşîndan beri, Aaron öldüğünden beri...
çalîyor.
O zaman hem onunla, hem de diğer herkesle bağlarîmî kopardîm.
Rose'u kaybettim.
Ve sonra Aaron'î kaybettim.
Daha fazla kaybetmeye dayanamazdîm.
Hadi restoranînî aç, hayatînî yaşa, bebek yap.
Bu bir hataysa, senin hatan olsun.
Sana haksîz davrandîysam...
bu benim meselem.
Restoran falan yok.
İşadamî olmaktan korkuyor.
Yer gösterici olmayî seviyor.
Bebek istemiyor.
Evlenmek istemiyor.
Ailesiyle yaşamak istiyor, çünkü onu sevdiklerini biliyor...
ve bu ona yetiyor.
Ve belki de o senden şanslî.
Evet, belki.
Ama bunlarî yine de istiyorum.
Ve aramîz asla eskisi gibi olamaz.
Olamaz.
Eşyalarîmî geri koyacağîm.
Sanîrîm bugün ikimiz de yeterince konuştuk. Değil mi?
''Sevgili Eddie, Jay ve Arty'nin iyi olduklarını söylemek için yazıyorum.
''Ama bana henüz anlayamadığım bir şey oldu.
''Son günlerde kendimi hem mutlu, hem de üzgün hissediyorum.
''Sen hiç böyle bir şey hissettin mi?
''Dahası da var, ama yer kalmadı. Sevgiler, Bella.''
Hayîr, varîm.
Sekiz ay sonra babamdan, eve bizi almaya geldiğini söyleyen bir mektup aldık.
Sonra bir gece Louie amca, Bella halayı aradı.
Bir daha Yonkers'a gelip gelemeyeceğini bilmediğini...
ama artık Guadalcanal'daki en zengin adam olduğunu söyledi.
Büyükannem hiçbir şey demedi...
ama o gece yemeğe inmedi.
Buraya gel.
İşte orada. Bu o, babam. Hadi gidelim!
-O geldi büyükanne! Babam geldi! -Hayîr! Durun bakayîm! Duydunuz mu!
-Ama babam geldi. -Vedalaşmak istiyorsanîz şimdi vedalaşîn.
-Hemen gitmiyoruz! -Gelişiniz çabuk oldu, vedanîz da çabuk olsun.
Peki büyükanne.
Bizi kabul ettiğin için sağ ol.
-Senin için kolay olmadîğînî biliyorum. -Değildi.
Bizim için de öyle.
Gerçeği söylemekten korkmuyorsun.
Bu iyi.
Belki burada bir şeyler öğrendiniz.
Belki ben de artîk dinlenirim.
O gece dondurma tezgahînîn altînda ne arîyordunuz?
Yoksa paramî mî?
-Hayîr, yemin ederim! -Yemin etme!
Bana yalan söylersen herkese söylersin.
Evet büyükanne.
Üzerinde uyuduğunuz şiltenin içindeydi.
-Buraya gelin çocuklar! -Baba!
Şunlara bak!
Eddie, dur!
Hemen gitme!
Merhaba Bella! Buraya gel!
Seni görmek harika tatlîm!
Harika görünüyorsun!
-Öyle mi? 5 kilo verdim! -Harika olmuş!
Gerçekten mi? Çünkü bir ay önce geri aldîm.
Dinle, yukarî çîkîp annemi görsem iyi olacak.
-İyi olur. -Her şey için sağ ol.
İkiniz de gözlerinizi kapatîn.
Kapatîn!
Basket topu Jay'in...
futbol topu da Arty'nin.
-Beğendiniz mi? -Yüce Tanrîm!
Bu inanîlmaz!
Doğru boyu seçeceğimden emin değildim, ben de tahmin yürüttüm.
Geri çekil! Onlarî fîrlatalîm!
Ama çok sert atmayîn!
Büyükannemin yanında yaşamak zordu...
ama Bella haladan ayrılmak ondan da zordu.
Çünkü biz geldikten sonra 10 ay içinde...
Johnny'yi ve Louie amcayı kaybetti.
Şimdi de beni ve Arty'yi kaybediyordu.
Hoşça kal Bella hala! Yakînda görüşürüz!
Ben yemeği hazîrlayayîm.
Bu gece erken yesek olur mu?
Bir arkadaşîmla dîşarî çîkîyorum.
Bir kîz!
Yeni bir kîz arkadaşîm var.
Ben onu, o da beni seviyor.
Ve hoşlandîğîm bir ağabeyi var.
Bir kütüphanede çalîşîyor. Her şeyi okuyabiliyor.
Sence yemekte radyodan biraz müzik dinleyebilir miyiz?
Tamam, bu gece olmayabilir. Sadece düşün, tamam mî?
Aşk- Yakup- Arthur
Bella hala yemeği hazırlarken yemek odasından...
müzik duyulduğunu söyleyebilseydim keşke...
ama duyulmuyordu.
Keşke büyükannemin doğum gününde Aaron'ın mezarına...
Bella halayla gittiğini söyleyebilseydim...
ama gitmedi.
Ve sonra bir gün, bir pazar sabahı erkenden...
en beklenmedik şey oldu.
Bella hala evi terk etti.
Nereye gideceğini ya da ne yapacağını bilmiyordu.
O gün onu camdan görenler biraz korkmuş göründüğünü...
ama yürümeye devam ettiğini söyledi.
Birkaç ay sonra, Bella haladan bir kart aldık.
Şöyle yazmıştı:
''Sevgili Eddie, Jay ve Arty, Beni merak etmeyin.
''Florida'dayım. Bir restoranda iş buldum.
''Önemli olan tek başıma olmam.
''Hayata yeniden başlamak için biraz geç olabilir...
''ama en azından evden ayrılma kısmını başardım.
''Sevgiler, Bella.''
Subtitles by SOFTlTLER